یاد پیر
سالك چون به ذكر نشيند و سر در گريبان مراقبه فرو برد، آن دم كه از پير خود ياد كند و مدد گيرد الطاف پير شامل حال او شده و امواج معنوي حضرتش، از دل و جان او لبريز مي گردد كما اينكه حضرت مولانا فرموده است:
اي با من و پنهان چو دل از دل سلامت مي کنم
تو کعبه اي هر جا روم قصد مقامت مي کنم
هر جا که هستي حاضري از دور در ما ناظري
شب خانه روشن مي شود چون ياد نامت مي کنم
جلوه ي پير فضاي سينه ي سالك را معطر گرداند و گاه اين تجلي چنان باشد كه عطر حضور او در سراي سالك پيچيده و به مشام مي رسد. نشنيده اي كه بابا طاهر عريان فرمايد:
چوشو گيرم خيالش را درآغوش
سحر از بسترم بوي گل آيد
ياد پير صيقلي بخش جان است و جمالش عذر موجه عشاق. آفتاب جمال پير چون در آيينه باطن سالك تجلي كند، تاريكي هاي نفس به روشني مبدل گشته و نقصش به كمال مبدل مي گردد. دزدان شبروی باطن، از پيش شمشير جلال پير همه بگريزند و سالك در حصن حصين ولايت از شر دزدان شبرو و قطاع طريق امان مي يابد.
ياد پير روشني بخش جان است داني چرا؟
او جلوه جمال و جلال حق است، او آيينه اي است كه انوار حق را منعكس مي نمايد. وجودش فاني شده و به حق باقي گشته است كه اگر غير اين باشد او را پيري نشايد. چو سالك درمانده عقبات نفس، از پا مي افتد و او را تاب رفتن نيست، پير او را بر دوش مبارك گرفته و از گردنه هاي  صعب عبور مي دهد و آن دم كه لشكر نفس بر او هجوم مي آورد و دام و دانه در راه سالك پهن مي كند تا او را به مسلخ برد. پير به قوت ولايت، سالك را در كنف حمايت خود مي گيرد. سالك تا لب پرتگاه مي رود و مدد پير او را از افتادن در وادي هلاك مصون مي دارد.
پس اي سالك! راه هدي اي مجاهد نفس اماره، هشدار كه دامان مباركش از كف ندهي كه هر كه را  كل جهانيان رد كنند، اگر پير صاحب ولايت قبولش كند، رسته است و اگر همه بر او مهر تأييد زنند و پير او را رد کند، مردود دو جهان خواهد بود.
از آستان پير مغان سر چرا كشيم
دولت درآن سرا وگشايش در آن در است

تعداد مشاهده:  1289
1393/03/12
منوي اصلي
اوقات شرعي


 
طراحی شده توسط تیم ایده پردازان ، طراحی شده توسط تیم ایده پردازان ، سال 1391 کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلا مانع است.